Dead Poets Society… και όχι μόνο… «Πήγα στα δάση γιατί θέλησα να ζήσω με σκοπό, θέλησα να ζήσω βαθειά, να ρουφήξω το μεδούλι της ζωής, να αποδιώξω ότι δεν ήτανε ζωή και όχι όταν πεθάνω ν’ ανακαλύψω πως δεν έζησα…» Η ταινία αυτή είναι γνωστή στην Ελλάδα με τον τίτλο «Ο κύκλος των χαμένων ποιητών» και διαδραματίζεται σε ένα Αμερικανικό κολλέγιο τη δεκαετία του 1950. Από τη μία, το «κολασμένο Γουέλτον» έτσι όπως το ονόμαζαν οι μαθητές του έχει αυστηρές αρχές την Παράδοση, την Τιμή, την Πειθαρχία και την Υπεροχή και ακόμα έχει ως στόχο για τους-κάθε άλλο παρά τυχαίους κοινωνικά- μαθητές του την απόλυτη προσήλωση σε αυτές και στις γνώσεις που προσφέρονται από τους βαρετούς και άξεστους καθηγητές, που παρόλα αυτά δεν τους έχουν αφήσει το παραμικρό περιθώριο να αναπτύξουν τη δική τους, προσωπική κρίση και σκέψη και να επιλέξουν- γιατί όχι- με την καρδιά τους αυτό το οποίο θα κάνουν, αποφοιτώντας από το προπαρασκευαστικό κολλέγιο του Γουέλτον. Και όλα αυτά συμβαίνουν μέχρι που θα προσληφθεί ως...