Ο κύκλος των χαμένων ποιητών

Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;

Ο άνθρωπος που πάντα θαύμαζα είχε αντί για μάτια φωτιές. Φλόγες που δάκρυζαν σαν από πόνο να γεννιέται η σιωπή του. Δεν υπήρχε φόβος στην έκφραση της λύπης, ούτε δάκρυ στα αναφιλητά του ξεσπάσματος! Η τόλμη στο ανυπέρβλητο της ψυχής του μας οδηγούσε σε παραισθήσεις του αύριο. Θυμάμαι περισσότερο από όλα να ακούω το τρίξιμο στις κινήσεις του πάνω στο ξύλινο δάπεδο. Κι εκείνος, που βγήκε έξω χωρίς πάθη και τρόμο στο κρυφό χαμόγελο, καθώς μας συνόδευε, φώναξε κάτι κι έπειτα αυτοκτόνησε, όπως μας φανέρωσαν οι φίλοι του. Μα η ηρεμία που βρήκε η ψυχή του φάνταζε μ'εκείνη εραστών τη στιγμή του ύστερου τσιγάρου. Είχε κερδίσει τη σωτηρία που αναζήτησε στη σύντομη ζωή του. Κρατώντας τον ιδεαλισμό που ερωτεύτηκα, τραγουδώντας τ'απαγορευμένα. Κι έπειτα κουρασμένος, αναπαύθηκε! 

Μεταπολεμική Ιταλία... Αντίθεση του Φελίνι με τον Ιταλικό Νεορεαλισμό... Μεγάλα γαλαζοπράσινα μάτια γυναικών στις ταινίες του... Πάθη και αισθήματα... Σαρκασμός και ειρωνεία... 7η τέχνη... (η παραπάνω ακουαρέλα είναι επηρεασμένη από μία φωτογραφία της Σ.Λόρεν που είδα μόλις χθες)

-Στα '74 κηδέψαμε τις ιδέες μας... -Το '80 κηδέψαμε το φιλότιμο... -Τη δεκαετία του '90 κηδέψαμε την αισθητική... -Το 2000 κηδέψαμε επιτέλους και την Οικονομία... -...Στα 2010 κηδέψαμε και τους εαυτούς μας... μαζί με όσα όνειρα είχαν... απομείνει!

Το παιδί που έχουμε όλοι μέσα μας... Τα βιβλία που ανοίγουμε και αποτελούν ζωντανή ανάμνηση του εαυτού μας... Οι φωτείνες, γεμάτες χρώμα, κίνηση, ζωντάνια και θετική ενέργεια "εικόνες"... Το παραμυθικό στοιχείο που μας μαγεύει... Η αύρα εκείνη που μας τραβάει μέσα στα παιδικά βιβλία... τα κατάφερε και μερικούς τους "ρούφηξε" κανοντας τους δημιουργούς τους... ξανακάνοντας τα...παιδια!!!

Η ιστορία της Τυπογραφίας Η τυπογραφία αποτελεί ανακάλυψη των Κινέζων . Αναπτύχθηκε αρχικά με τη μέθοδο της ξυλογραφίας , του σκαλίσματος δηλαδή ενός θετικού ειδώλου της σελίδας που πρέπει να τυπωθεί πάνω σε ένα κομμάτι ξύλο, και στη συνέχεια της εκτύπωσης, με την πίεση του ξύλου -που στο μεταξύ έχει αλειφθεί με μελάνι πάνω σε χαρτί ή ύφασμα . Η μέθοδος αυτή εμφανίστηκε στην Κίνα κατά την αρχαιότητα, και η πρώτη εφημερίδα κυκλοφόρησε εκεί τον 9ο μ.Χ. αιώνα Η επόμενη σημαντική εξέλιξη ήταν η χρήση κινητών τυπογραφικών στοιχείων, που μπορούσαν να αναδιαταχθούν και να επαναχρησιμοποιηθούν πολλές φορές. Η τεχνική αυτή επινοήθηκε επίσης στην Κίνα περί το έτος 1000. Η εμφάνιση της τυπογραφίας στην Ευρώπη πραγματοποιήθηκε περίπου το 1450 μ.Χ. Η εφεύρεση της έγινε από τον Γουτεμβέργιο στη Γερμανία ο οποίος κατασκεύασε ξύλινα κινητά τυπογραφικά στοιχεία. Το πρώτο βιβλίο που τύπωσε ήταν η Αγία Γραφή . Η ευκολία με την οποία μπορούσαν να παραχθούν βιβλία επέτρεψε να τυπωθούν συγγρά...

Παρακάτω υπάρχουν μια σειρά από δικές μου ακουαρέλες με θέματα διαφορες σκηνές....καλοκαιρινές! "Καλοκαίρι στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη αλλά εν τέλει με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρεικαλοκαίρι στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει καλοκαίρι τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι καλοκαίρι μες στα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει " Δ.Σαββόπουλος

Σκυμμένος στο γραφείο του ο Καβάφης μελετά, παρατηρώντας ιδιαίτερα τα αξιοσημείωτα. Ίσως επιμένει να εντρυφά σε κείμενα φιλολογικά, ίσως σε ιστορικά, μπορεί και ποίηση. Στους τοίχους του γραφείου του δε βρίσκεται κανένας ακαδημαϊκός τίτλο, πιστεύει για τη γνώση πως κερδίζεται μέσω προσωπικών, ηδονικών και πνευματικών εμπειριών. Περιβάλλεται από έπιπλα και οικογενειακά κειμήλια, που διατηρούν έντονα το αστικό τους περίβλημα, ακόμα και τώρα που η πατρική περιουσία έχει χαθεί και ο ίδιος είναι ένας απλός υπάλληλος της Υπηρεσίας Αρδεύσεων. Ο Καβάφης περπατά στους κεντρικούς δρόμους της Αλεξάνδρειας, απολαμβάνοντας τη μοναχικότητά του, μακριά από την Αθήνα του Παλαμά, του Πολέμη και των άλλων αναγνωρισμένων ποιητών της εποχής, στις αρχές του 20 ου αιώνα. Έτσι ζει στην αφάνεια επισκιασμένος απ’ τις επιβλητικές φυσιογνωμίες των σύγχρονών του. Τι τον καθιέρωσε όμως μετέπειτα ως το σημαντικότερο ποιητή της γενιάς του; Η ποίηση του πολλές φορές νοσταλγική κι απαισιόδοξη, άλλες συμβουλευτική...