Πολυτεχνείο: Ανεξόφλητη επιταγή το αίμα μας
Ξεχυθήκαμε στους δρόμους και πάλι. Κουρέλια ακόμα η φωνή μας Δεν μπορούσε τίποτα να πει ... Οι δολοφόνοι πλένουν τα χέρια τους Στους νεροχύτες ... Σκουπίζονται απ' τα σχισμένα Πουκάμισα. Κατουράνε το αίμα μας Με χοντρές μάνικες Για να ξεπλυθούνε τα πεζοδρόμια Να πάει ο κόσμος Ήσυχα στη δουλειά του το πρωί Μην αγριέψει το μάτι του. Μη θυμηθεί το μεσημέρι Το σκοτωμένο πρωινό Και ανταριέψει ... Τα υπόλοιπα είναι για το τραγούδι Μένει μονάχα να θυμόμαστε Ξανά και ξανά Στα μνημόσυνα και στις επετείους Πως το κρατούμενο Δεν είναι ένα ... Μαζεύτηκαν πολλά Θα χάσουμε το λογαριασμό Κι είναι που μας χρωστάνε Ανεξόφλητη επιταγή το αίμα μας. (Δημήτρης Παπαχρήστος: Οι νεροχύτες, από τη συλλογή " Με το ποδήλατο", εκδόσεις Μορφωτική ένωση Λεχαινών , 1980) Το τανκ δίνει από τηλεβόα δέκα λεπτά καιρό στους στασιαστές να παραδοθούν. Σπουδαστές τρέχουν κατά μέσα να αναφέρουν στη συντονιστική επιτροπή του αγώνα. Πριν φ...